Benvenuti in Sicilia (Dobrodošli na Siciliju)


Još od španske vlasti, postoji tradicija proizvodnje čokolade. Sicilijanska čokolada, posebno ona iz Modice, priprema se po tradicionalnim receptima s puno egzotičnih začina što daje čokoladi jedinstveni ukus.
Danas se na Siciliji uzgaja i nekad egzotično voće, kao što je kivi ili mango. Sicilijanska klima omogućava i uzgoj banana.
Tradicionalno uzgajanje vinove loze omogućava proizvodnju kvalitetnih vina koja su vrlo cenjena. Najpoznatija lokalna vina su Corvo di Salaparuta, Marsala, Moscato di Pantelleria, Malvasia delle Lipari, Eloro Nero d'Avola, Cerasuolo di Vittoria i Etna.

 


Najvažnije zgrade na Siciliji datiraju još iz antike, razdoblja normanske i hohenstaufenovske vladavine, i baroka.
Budući da je Sicilija u antičko vreme bila deo Magne Graecije, ovde je izgrađeno mnogo grčkih hramova. Najimpesivniji primerci hramova su u Selinuntu, Sirakuzi i Segesti, a posebno je važno arheološko nalazište kod Agrigenta.

 

Veliki teatri iz grčkih i rimskih vremena nalaze se u Sirakuzi, Taormini i Tindariju, te amfiteatri u Sirakuzi i Cataniji. Kao primerak kasnije antike važna je Villa Romana del Casale s rimskim mozaicima blizu grada Piazza Armerina.
Građevine koje su podignute za vreme arapske vladavine su velikim delom prerađene u normansko vreme, čime se rodio za Siciliju tipični arapsko-bizantsko-normanski stil čiji primeri su crkve s kupolama kao što su San Giovanni dei Lebbrosi, San Giovanni degli Eremiti i San Cataldo u Palermu, te s dekorativnim mozaicima kao katedrale u gradovima Monreale i Cefalù. Fridrik II. ostavio je na Siciliji mnoge utvrđene građevine, kao dvorac Ursino u Cataniji ili dvorci u Sirakuzi i Enni.
Posle katastrofalnog zemljotresa 1693. u kojem su uništeni veliki delovi jugoistočne Sicilije, gradovi kao Noto, Modica, Ragusa i Catania obnovljeni su u tipičnom sicilijanskom baroknom stilu. Osam od ovih gradova se zbog ovog jedinstvenog stila nalaze na UNESCO-vom spisku svetske baštine. Najznačajniji arhitekti ovog perioda bili su Rosario Gagliardi i Giovanni Battista Vaccarini.

sicilia

Teatro Massimo u Palermu je najveća opera u Italiji, izgrađena krajem 19. veka ima kapacitet od 3200 gledalaca. Ostala poznata pozorišta su Teatro Politeama u Palermu, sedište sicilijanskog simfonijskog orkestra, Teatro Massimo Bellini u Kataniji i Teatro Vittorio Emanuele II u Mesini. Antički teatri se također koriste za prikazivanje nekih predstava i filmova.

Najveći arheološki muzeji su Museo Archeologico Regionale Antonino Salinas u Palermu koji je posvećen zapadnoj Siciliji i Museo Archeologico Regionale Paolo Orsi u Sirakuzi koji je posvećen istočnoj Siciliji.

Najsveobuhvatniji umetnički muzej je Galleria Regionale della Sicilia u Palermu. Dela sicilijanskih umetnika i vajara mogu se naći i u Museo Regionale di Palazzo Bellomo u Sirakuzi i u Museo Regionale di Messina. Značajne kulturnoistoriske i etnografske zbirke nalaze se u Museo Etnografico Siciliano Giuseppe Pitrè i u Museo Internazionale delle marionette Antonio Pasqualino u Palermu.

U prvoj polovini 19. veka se iz tradicije uličnih pevača razvilo Sicilijansko pozorište lutaka. Predstave s marionetama se i dan danas izvode u većim mestima. Godine 2001., ovaj običaj je stavljen na UNESCO svetsku listu usmene i nematerijalne baštine. Sve do sredine 20. veka su sicilijanska bogato ukrašena drvena kola bila uobičajeno sredstvo prevoza na ostrvu. Danas se svake godine u aprilu organizuju velike parade s ovim kolima.

Važnu ulogu na Siciliji imaju verski običaji. Među većinskim rimokatoličkim stanovništvom posebno je značajna procesija na Veliki petak. Najpoznatije su impresivne procesije u Marsali, Enni i Trapaniju. Slične parade u čast mnogih svetaca zaštitnika se također održavaju širom Sicilije. Najpoznatije proslave ove vrste su proslava sv. Rozalije u Palermu, sv. Agate u Cataniji i sv. Lucije u Sirakuzi.

 


Sicilijanska kuhinja je jedna od nastarijih i najsvestranijih kuhinja u Italiji. Tipično predjelo su Arancini, male pečene kuglice pirinča s hlebnim mrvicama, ili Sfincione, lokalni oblik pice. Tipična testenina iz Palerma je Pasta con le sarde tj. testenina sa sardinama. Iz Catanije dolazi Pasta alla Norma nazvana po poznatoj Bellinijevoj operi.

Specijalitet koji dolazi iz ruralnih područja je mesno pečenje Farsu magru. U priobalnim područjima popularna su riblja jela, kao što je Sarde a beccafico. Uz pečenu ribu ili meso obično se poslužuje tradicionalna salata s narandžama (insalata di arance). Sicilijanski sirevi su ragusano i pecorino siciliano.
Posebnu ulogu među sicilijanskim poslasticama imaju recepti još iz arapskih vremena. Poznata je ukrašena torta cassata, pa frutta martorana od marcipana, te cannoli. 

Najnovije

air transport

budihuman
Zanimljive Destinacije