Lepote Srbije - Banja Koviljača

Lepote Srbije - Banja Koviljača Banja Koviljača, jedna od najlepših i najlekovitijih banja Balkana, nalazi se u zapadnoj Srbiji, u zagrljaju reke Drine i šumovite planine Gučevo, na nadmorskoj visini od 128 m. Okružuju je i prostrane ravnice Mačve i Semberije i planine ( Boranja, Sokolske planine, Cer ). Nalazi se u regionu Podrinja, na koji se nastavljaju brdoviti Jadar, blago zatalasana Pocerina i plodna i zaravnjena Mačva.
Bogati izvori sumporovite vode, lekovito blato, povoljni klimatski uslovi, kao i brojni kulturno – istorijski spomenici, neodoljiv su izazov za razvoj svih vidova turizma.
Do Banje Koviljače drumski se stiže, iz Beograda, autoputem Beograd – Ruma, a zatim regionalnim putem
Ruma – Šabac – Loznica – Banja Koviljača ( 145 km ),
iz Novog Sada regionalnim putem Novi Sad – Ruma – Šabac – Loznica – Banja Koviljača ( 143 km ).
U Banji Koviljači postoji železnička stanica na pruzi Beograd – Mali Zvornik, ali njom saobraćaju samo lokalni vozovi.

Banja-Koviljaca21


Najbliži aerodrom je u Beogradu ( 135 km ).
Granični prelaz ka Bosni i Hercegovini udaljen je 5 km.
Banja Koviljača je odličnim drumskim vezama spojena sa Banja Lukom i Sarajevom.


ISTORIJA
Istorijat Banje Koviljače je jako bogat i datira još iz perioda Ilira, starih Rimljana, Turaka, pa sve do današnjih dana. Prvi pisani izvori, iz 1533.god., ukazuju da narod masovno pohodi lekovite izvore. Prva zgrada za smeštaj gostiju, sa deset soba, izgrađena je 1858.god., a banja je stavljena pod zaštitu države 1867.god., za vreme vladavine Mihaila Obrenovića. Narodna skupština donela je, 1. avgusta 1898.god., Zakon o ustupanju Banje Koviljače narodu okruga podrinjskog u eksploataciju i od tada počinje podizanje i razvoj Banje Koviljače.

banja_koviljaca_stara_slika

Od tada, pa sve do drugog svetskog rata, uz kraće prekide, traje period izgradnje i pune afirmacije u kome Banja Koviljača, nazvana Podrinjska lepotica, postaje ne samo moderno lečilište, već i mondensko sastajalište koje posećuju srpski velikani.
U lepotama Banje Koviljače, između ostalih, uživali su i Dositej Obradović i Vuk Karadžić, a svoje rane u banji vidao je i srpski Vožd Karađorđe. Na raskošne balove dolazio je i Kralj Aleksandar Karađorđević.
Banja Koviljača postaje banjsko lečilište u vreme Kralja Petra I Karađorđevića koji, 1908.god., uz
svoju rezidenciju, podiže savremeno sumporno kupatilo.
Banja Koviljača je potpuno izgrađena tokom dvadesetih i tridesetih godina XX veka. Podignuti su luksuzni hoteli i vile, a lepo je uređen i park koji povezuje banjske objekte. Mesto glavne zabave od 1939. godine postaje nadaleko poznat Kursalon koji pleni svojom lepotom, a bogat enterijer u sebi još uvek nosi duh prošlih vremena. Prva kockarnica na Balkanu otvorena je u Kursalonu.
OKOLINA
Gledajući čari Podrinjske lepotice rečima je tesno, a mislima široko.Reka Drina, jedna od najdužih i vodom najbogatijih reka Balkana, teče velikim meandrima između Mačve i Semberije. Posebno bogatstvo Drine čini njen živi svet. U vodama Drine može se uloviti u gornjem toku mladica, pastrmka, lipljan, a u donjem toku skobalj, klen, šaran, mrena, smuđ, štuka i krupniji primerci soma.

banja-koviljaca1


Gučevo je šumovita planina koja je natkrila Banju Koviljaču s južne strane. Pruža se pravcem severozapad-jugoistok i od Koviljače do planine Boranja dostiže dužinu od 15 km.
Najviši vrh Gučeva naziva se Crni vrh i njegova nadmorska visina je 779 m. Tu se vodila prva rovovska bitka u svetskoj istoriji ratovanja.
Geolozi su ustanovili da je Gučevo izrađeno od različitis stena, među kojima su krečnjaci i peščari. U davnoj prošlosti, na Gučevu je bilo rasedanje terena, što je značajno za pojavu termomineralnih voda. Gučevo je bogato izvorima hladne, čiste, pitke vode.
Na vrhu Gučeva je podignuta spomen kosturnica poginulih 1914. godine u borbi na ovoj planini. Proplanak oko spomen kosturnice je izvanredan vidikovac.
Senovite trim staze planine Gučevo čine poseban događaj za šetače i rekreativce.
Tršić je selo na samo 9 km jugoistočno od Loznice, rodno mesto prosvetitelja i velikana srpske književnosti i kulture, Vuka Stefanovića Karadžića. U selu se nalazi etnografski park sa spomen kućom i više objekata narodne arhitekture.
Ceo etno park je smešten u živopisnoj dolini rečice Žeravije. Središnje mesto ovog osobitog etnografskog spomen parka je Vukova kuća, zapravo rekonstruisana kuća porodične zadruge sa okućnicom, kakve su bile uobičajene u XIX veku.
Tronoša, srednjovekovni manastir, nalazi se na 4 km od Tršića. Podignut je 1317. godine kao zadužbina Katarine, žene kralja Dragutina, praunuka Nemanjinog. Crkva u manastiru obnovljena je 1599. godine, a u njemu je monah Josif napisao poznati Tronoški letopis čija se kopija čuva u manastiru, a orginal u Beču.
Manastir Sv.Nikolaja u Soko gradu nalazi se na samoj granici tri opštine s( Ljubovije, Krupnja i Malog Zvornika ). Podignut je 2000. godine, u neposrednoj blizini srednjevekovnog Soko grada iz XV veka, poznatog kao poslednje tursko utvrđenje u Srbiji. Okolina manastira bogata je bujnom i netaknutom prirodom kojom dominiraju visovi i vodopadi.

 

IZVOR: banjakoviljaca.rs

Najnovije

air transport

budihuman
Zanimljive Destinacije