Loznica i okolina (Podrinjska lepotica)

U podnožju severnih padina planina Gučevo, nedaleko od reke Drine (nepuna 3 km), na nadmorskoj visini od 142 m nalazi se Loznica. Smeštena je na dodiru aluvijalnih ravni Drine, s jedne strane, i severozapadnih padina Gučeva, s druge strane, i dolinskim stranama rečice Štire. Pripada Mačvanskom okrugu, zahvatajući 19% njegove teritorije.
Loznica
Grad Loznica se prostire na 612 km2, između planine Cer, južnih delova Mačve, reke Drine na zapadu i planina Gučevo i Boranja na jugu. Po popisu iz 1991. godine tadašnja opština je imala oko 87658 stanovnika u 54 naseljena mesta. Grad je naseljen srpskim stanovništvom (94,6%) doseljenim u 18. i 19. veku iz Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Rađevine, Azbukovice, Podgorine, gornjeg Podrinja i drugih krajeva.
Loznica ima dobar geografsko - saobraćajni položaj. Kroz Loznicu prolazi glavna saobraćajnica Beograd - Šabac - Loznica - Zvornik - Tuzla - Sarajevo, odnosno Bijeljina - Loznica - Mali Zvornik - Bajina Bašta - Užice i dalje do Crnogorskog primorja. Putem Loznica - Osečina - Valjevo - Lajkovac izlazi na Ibarsku magistralu. Kroz Loznicu prolazi i železnička pruga Šabac - Zvornik.
Lo9
Loznica je prirodni, privredni, saobraćajni i kulturni centar ovog dela Podrinja. Imala je važnu ulogu u istoriji, kao granični grad Kneževine Srbije, isturen prema Bosanskom pašaluku, kada je bila okružno mesto, a i kasnije, kao sedište Sreza Jadarskog, a potom Lozničkog.
Prirodni položaj Loznice uslovljava blagu klimu, sa dosta najtoplijih dana u godini i malim kolebanjima temperature.

Saobraćajna infrastruktura

• Glavni put:
• E70 je 80 km udaljen od Loznice
• Koridor 10 je takođe 80 km udaljen od Loznice;
• Magistralni putevi:
• M-19 koji povezuju grad sa Beogradom i Bosnom i Hercegovinom nalazi se na 80 km od glavnog puta E70;
• M-4 koji povezuje grad sa jugom Srbije;
• Udaljenost od aerodroma: 110 km od Beograda i 130 km Sarajeva;
• Železnica: Beograd - Ruma - Loznica povezuje grad sa Bosnom i Centralnom Srbijom;

U reljefu grada Loznica ističu se tri markantne celine: na severu Cer sa Iverkom, u sredini basen Jadra sa aluvijalnom ravni Drine, i na jugu planinski venac Gučeva.
Smeštena između Cera i Iverka, na severu i severoistoku, Vlašića, na istoku, Gučeva, Kostajnika i ogranaka Boranje, na jugu, a otvorena prema zapadu i severozapadu, teritorija grada Loznica topografijom podseća na ogroman amfiteatar - džinovsku potkovicu. Zaklonjena planinama i njihovim ograncima od hladnih severnih i istočnih vetrova. Loznica sa okolinom predstavlja svojevrsnu oazu župnog klimata, po kojem se primetno razlikuje od podneblja susednih predela.
Srednja godišnja temperatura vazduha u Loznici je 11oS, stvarno trajanje sunčevog sjaja (efektivna insolacija) iznosi godišnje prosečno 2041 sat, u proseku se godišnje izluči 800 - 1000 mm padavina, a žestina vetra je relativno mala 282 ‰. S obzirom na pokazatelje može se klimat Loznice i njene okoline okarakterisati kao veoma pogodan.
Lo7
Po vodnim resursima grad Loznica je svakako među prvim u Srbiji. Njeno vodno bogatstvo je značajno i raznovrsno. Čine ga površinski vodotoci - reke, podzemne vode, obični i termo - mineralni izvori. Najznačajniji su: Drina, Jadar, Lešnica, Štira i Žeravija.
Teritorija grada Loznica raspolaže velikim rezervama podzemnih voda. Vode su dobrog kvaliteta i najznačajniji su izvor vodosnabdevanja stanovništva i industrije Loznice i uopšte naselja u gradu.
Lo1
Najsnažniji izvori na gradskom području vezani su za rasedne pukotine na kojima vode iz dubina i sa prostranim oblastima hranjenja izbijaju na površinu. Među njima najsnažniji je izvor kod manastira Tronoša, čija je maksimalna izdašnost 5,5 l/s. Kaptiran je u česmu „Devet Jugovića", sa deset „lula" iz kojih izbijaju snažni mlazevi kristalno čiste hladne vode. Izvor je pravi dragulj i svojevrstan prirodni i kulturno - istorijski spomenik.
Vodno bogatstvo i njegovu raznovrsnost na gradskom području upotpunjuju vode termomineralnih izvora. Pojava ovih izvora vezana je za brojne rasedne linije, kao i za nekadašnju slabo izraženu vulkansku aktivnost.
Najznačajnije su vode Banje Koviljače, koje se javljaju u vidu više izvora, a prema sadržaju rastvorenih hemijskih elemenata svrstane su u alkalno - murijatične, gvožđevite i sumporovite. Najnovija istraživanja pokazuju da je voda Banje Koviljače HCO3, ClNa, Ca, Mg tipa, ukupne mineralizacije 1,41 g/l, temperature oko 30ºS i tvrdoće (pH) 6,6.
Banja Badanja se nalazi na južnoj padini Iverka, u ataru sela Donja Badanja u dolini reke Cernice. U banji postoje dva izvora: „Glavni izvor" sumporovite vode i „Gvozdene vode". Temperatura vode je 15 - 18ºS, ukupne mineralizacije 0,8 g/l, tvrdoće 7,0, sa znatno povećanom radioaktivnošću.
Kod biljnog sveta najzačajnije su: bela vrba, pepeljasta vrba, topola, crna jova, jasen, lužnjak, hrast, beli grab, crni grab, crni jasen, bukva, bagrem i dr. Prisutne su i zajednice zeljastih biljaka: trave, livadske biljke (posebno lekovito bilje, kao npr. kantarion, kičica, hajdučica, majčina dušica i dr.), brojne vrste jestivih gljiva i poljoprivredne kulture.
Reke na području grada Loznica spadaju u čiste tekuće vode. Naročito su čiste vode potoka i rečica koje se ulivaju u Lešnicu i Jadar, a i Drina je veoma brza i čista. Iz tog razloga se ova teritorija može smatrati za očuvanu i u pogledu bogatstva ribljim vrstama. U ovim rekama se love: som, mladica, skobalj, pastrmka, šaran, klen, mrena, lipljan, štuka, smuđ, zeka, platika i dr.
Na teritoriji grada Loznica sreću se sisarske vrste svojstvene i drugim terenima Srbije u brdsko planinskom pojasu. Značajne za lov su: zec, lisica, veverica, vuk, srna, divlja svinja i dr. Na gradskoj teritoriji nema endemičnih vrsta.
Oko Drine i njenih akumulacija preleću ili se kratko zadržava preko 50 vrsta ptica. Za lov su značajne: poljska jarebica, jarebica kamenjarka, prepelica, divlja patka i fazan.

KULTURNO ISTORISKE ZNAMENITOSTI:

SPOMENIK VUKU KARADŽIĆU
SPOMENIK FILIPU VIŠNjIĆU
SPOMENIK STEPI STEPANOVIĆU
SPOMENIK JOVANU CVIJIĆU
SPOMENIK VLADI ZEČEVIĆU
TRG JOVANA CVIJIĆA
SPOMENIK I SPOMEN KOSTURNICA U ČOKEŠINI
SPOMEN KOSTURNICA U DRAGINCU
SPOMEN – KOSTURNICA NA GUČEVU
SPOMEN – KOSTRUNICA NA CERU

DOGADJAJI:

VUKOV SABOR
Vukov sabor
Vukov sabor je najstarija i najmasovnija kulturna manifestacija u Srbiji koja je posvećena najznačajnijem reformatoru srpskog jezika i pisma – Vuku Stefanoviću Karadžiću. Prvi Vukov sabor održan je 17.9.1933. godine, na dan svečanog otvaranja obnovljene spomen-kuće, i od tada ova manifestacija na najbolji način promoviše i razvija srpsku tradiciju i kulturu. Prvi sabori imali su uglavnom lokalni značaj, svečanost se sastojala od saborske besede, čitanja poezije i guslarskih nadmetanja. Vremenom je Vukov sabor dobijao i na masovnosti i na bogatstvu sadržaja, pa je od seoskog sabora postao manifestacija od prvorazrednog kulturnog značaja. Danas Vukov sabor traje nedelju dana i sastoji se iz dve povezane celine: predsaborskih dana i završne svečanosti. Predsaborski dani obuhvataju niz svečanosti u okviru kojih se izvode koncerti, pozorišne predstave, književne večeri i izložbe koje se održavaju u Loznici, Tršiću, manastiru Tronoši i Beogradu. Završna svečanost Sabora, održava se svakog septembra u nedelju pred Malu gospojinu, kada „u Jadru nema ni jednog vašara“. Završna svečanost održava se od 1964. godine na saborištu – amfiteatru-pozornici na otvorenom. Posvećena je nekom jubileju ili značajnijoj ličnosti srpske istorije i kulture.
Organizatori sabora su Centar za kulturu „Vuk Karadžić“ iz Loznice i Programski savet Vukovih sabora. Pokrovitelji su grad Loznica i Ministarstvo kulture Republike Srbije.
Vukov sabor je 2012. godine upisan u Nacionalni registar nematerijalnog kulturnog nasleđa Srbije.

MEĐUNARODNI FESTIVAL FOLKLORA „EVROPA IGRA“
Evropa pleše
Međunarodni festival folklora „Evropa igra“ je započeo svoju misiju kulturnog zbližavanja naroda 2002. godine i za to vreme daskama velike pozornice na otvorenom prodefilovali su folklorni ansambli više desetina zemalja uglavnom iz Evrope, ali i iz Azije i Afrike. U nekoliko vrelih avgustovskih dana Loznica se šareni od živopisnih nošnji, a pesma i igra odjekuju do duboko u noć. Razdragani mladi učesnici festivala ulepšaju lice Loznice i Banje Koviljače pa se i turisti tada najlagodnije osećaju kod nas.
Posle festivala mnogi su nas preporučili svojim bližnjima i zahvaljujući tome iz godine u godinu ova lepa priča prijateljstva se širi.

„MEĐUNARODNI KRALjEVSKI KARNEVAL“ BANjA KOVILjAČA
Kraljevski festival
Od pre tri godine i Banja Koviljača se upisala u spisak karnevalskih gradova Evrope organizacijom Kraljevskog međunarodnog karnevala. Karneval se održava početkom septembra i na njemu učešće uzme više stotina mladih iz nekoliko stranih zemalja.
Oficijelni deo karnevala se održava u Velikoj sali Kur-salona, a zatim se veselje prelije u prelepi banjski park gde se i publika uključi u povorku i deli dobro raspoloženje sa učesnicima.

ĐAČKI VUKOV SABOR

Od 1972. godine u Tršiću se održava i Đački Vukov sabor kao posebna manifestacija namenjena deci i učenicima. Ovu manifestaciju čine pozorišne predstave, takmičenja i izložbe dečjih radova. Održava se svake godine u maju.

DRINSKA REGATA „U RITMU DRINE I PLESA“
Drinska regata
Početkom avgusta meseca grad Loznica i opština Mali Zvornik organizuju Drinsku regatu, koja kreće od Malog Zvornika do Banje Koviljače – Žićine plaže – omiljenog kupališta Lozničana i građana Banje Koviljače.
Meandrima Drine se protegne nepregledna kolona najrazličitijih plovila, a veseli spust traje par sati. Ipak, pravo slavlje nastane na ciljnoj poziciji. Muzika, pesma, igra, i raznovrsna sportska nadmetanja čine ovu manifestaciju jednom od najposećenijih.

MESTA I IZLETIŠTA

GUČEVO
Gučevo1
Jedna od glavnih geografskih odrednica u blizini Loznice i Banje Koviljače jeste planina Gučevo. Dobrim delom, zahvaljujući ovoj planini, Loznica ima specifičnu klimu i zaštićena je od jakih vetrova. Geomorfološki sastav Gučeva omogućio je i pojavu termomineralnih voda koje se ubrajaju u one najdelotvornije i najlekovitije. Planina se pruža pravcem severozapad – jugoistok, u dužini od 10 km, sa nadmorskom visinom od 779 m (Crni vrh). Od Loznice do Gučeva vodi asfaltni put koji prolazi kroz Banju Koviljaču.
Gučevo2
Silueta ovog masiva se zaštitnički nadvija nad Banjom Koviljačom i Loznicom, a tokom istorije predstavljao je sigurno sklonište za stanovništvo u kriznim vremenima. U istorijske udžbenike Gučevo se upisuje 1914. godine, kada se na njegovim grebenima pedeset i pet dana vodila „Bitka pod oblacima“. Na Crnom vrhu nalazi se spomen kosturnica podignuta u znak sećanja na borbe vođene tokom Prvog svetskog rata. Oko spomenika je uređen vidikovac, sa kojeg se pruža prelep pogled na Podrinje, Pocerinu, Semberiju i Majevicu.
Gučevo pruža idealne uslove za razvoj sportsko – rekreativnog, ekskurzijalnog i izletničkog turizma. Planina je atraktivna i lako dostupna tokom cele godine.

CER

Planina Cer pruža se 15 - 20 kilometara pravcem istok - zapad. Najviši vrh je Todorov rt ili Kosanin grad (687 m) na zapadnom, a drugi po visini je Trojanov grad (625 m), na istočnom kraju grebena.
Cer
Cer je obrastao gustim listopadnim drvećem, pretežno hrastom, cerom i bukvom, takođe je bogat stenama, granitom i kristalastom škriljicom.
Cer je relativno prohodna planina.U severozapadnom delu naporedo krivudaju put i železnička pruga Šabac - Loznica, a njegov krajnji istočni prevoj, na tridesetom kilometru od Šapca, preseca automobilski put Šabac - Tekeriš - Zavlaka - Krupanj.
Ispod južnih padina Cera, dolinom rečice Lešnice, vijuga uzan asfaltni put. Pešačke staze i manje prohodni putevi, prečicom, preko grebena, povezuju najbliža sela Jadra - sa selima Pocerine i Mačve.
Planina Cer sa okolnim predelima- Jadrom, Pocerinom i Mačvom - ući će u istoriju srpskog naroda po čuvenoj i slavom ovenčanoj Cerskoj bici.
Na Ceru u Tekerišu podignuta je spomen kosturnica iz Prvog svetskog rata i Muzejska postavka Cerske bitke, ispred koje se nalaze biste vojvoda Stepe Stepanovića, Živojina Mišića, Radomira Putnika i Petra Bojovića, koji su rad vajarke Drinke Radovanović.

TRŠIĆ

„ Ja sam se u Srbiji rodio i uzrastao i zato mi se čini da na svijetu nema ljepše zemlje od Srbije ni ljepšega mesta od Tršića “. Vuk Stefanović Karadžić
T5
Znamenito mesto Tršić nalazi se na 7 km od Loznice i rodno je mesto Vuka Stefanovića Karadžića, reformatora srpskog jezika i pisma. Istorijat Tršića počinje 17.9.1933. godine, kada je u organizaciji Odbora za obnovu spomen objekta Vuku Karadžiću uz podršku Ministarstva prosvete Kraljevine Jugoslavije i angažovanjem stanovnika Jadra obnovljena Vukova spomen kuća. Tom prilikom je u dvorištu Vukove kuće održan prvi Vukov sabor. Obnovljena kuća predstavljala je svojevrstan spoj načina života srpskog seljaka sa kraja 19. veka i Vukovog životnog puta i rada. Republika Srbija je 1979. godine proglasila Vukovu spomen kuću nepokretnim kulturnim dobrom od izuzetnog značaja. Ceo kompleks predstavlja svojevrstan muzej na otvorenom u kojem se nalaze objekti narodnog graditeljstva u kojima su smešteni Muzej Vukovih sabora, Muzej jezika i pisma, opančarska i krojačka radnja, kao i galerija. Otvorena je i knjižara, gostinska kuća (danas Kuća pisaca). Na saborištu je izgrađena crkva brvnara posvećena Arhangelu Mihailu.
T6
Danas Tršić predstavlja jedinstven spomenički kompleks, koji godišnje poseti više desetina hiljada turista , koji imaju priliku da uživaju u divnom skladu prirodnih lepota i narodne tradicije, kao i da se upoznaju sa istorijom, jezikom i kulturom srpskog naroda. Tokom leta i vikendom Tršić je omiljeno izletište Lozničana.

DRINA

Reka Drina poznata kao „balkanska lepotica“ je ukras i našeg grada Loznice. Predstavlja i prirodnu granicu između dve zemlje, Bosne i Hercegovine i Republike Srbije. Na njenim obalama poređani su mnogi ugostiteljski objekti uređeni u etno ili modernom stilu.. Pored nautičkog turizma pruža mogućnost za razvoj drugih atraktivnih vrsta turizma: sportovi na vodi, regata, kupanje, splavarenje, sportski ribolov.
Drina
Na dužini od 345 km, Drina ima preko 150 km „ splavarskih terasa “, visoke od 170 km rečnih staza (od čega 70 km na brzim vodama) i oko 150 km „ akumulaciono jezerskih“ mirnih vodenih površina, stvorenih za potrebe hidroelektrana.
U Drini živi više vrsta riba, a najčešće se pecaju sledeće: som, mladica, skobalj, pastrmka, šaran, klena, mrena, lipljan, štuka, smuđ, zeka, planika i druge.
Lepota ove reke nije samo u njenoj vodi, već i u pejzažima koji je okružuju. Duboki kanjoni i tesnaci, šume, drinske pritoke, orlovi koji kruže iznad njenih klisura, manastiri, crkve i sela u njenoj blizini.

IZVOR: Turistička Organizacija Loznica

Najnovije

reklama banija

budihuman