Nacionalni parkovi Srbije: Fruška gora

Naziv Nacionalnog parka potiče od naziva istoimene planine, (a potiče od reči Frug - "Roman"), te čuva uspomenu na jednu etničku zajednicu koja je davno nestala iz ovih krajeva. Ova usamljena ostrvska planina u Panonskoj niziji, razuđena planinskim i rečnim tokovima, proglašena je nacionalnim parkom 1960. godine. 
Zahvaljujući jedinstvenim i veoma brojnim fosilnim ostacima flore i faune, Fruška gora se naziva i "ogledalom geološke prošlosti".
 
Pašnjaci i plodno zemljište, vinogradi i voćnjaci, ukrašavaju padine i niže delove Fruške gore, dok su površine koje se nalaze na visinama iznad 300 metara nadmorske visine pokrivene gustim, listopadnim šumama. Posebnu vrednost i biser Fruške gore predstavlja 16 pravoslavnih manastira, poznatih po specifičnoj arhitekturi, bogatim riznicama, bibliotekama i freskama. Fruška gora takođe krije i brojne arheološke lokalitete iz praistorijskog i istorijskog perioda. 
Flora Fruške gore je veoma raznolika i specifična. Na prostoru uže zone Nacionalnog parka raste oko 1500 vrsta biljaka, među kojima preko 40 ima status prirodnih retkosti Srbije. Od prisutnih preko 30 vrsta orhideja, 18 vrsta je od međunarodnog značaja. Fruška gora je u celini šumsko područje, međutim od nekadašnjih 130.000 ha površine pod šumom danas je ostalo samo 23.000 ha. 
 
Čovek je u prošlosti iskrčio veliki deo šuma na Fruškoj gori, tako da se na ovim, potencijalno šumskim površinama, danas uglavnom nalaze livade, utrine, njive, vinogradi i voćnjaci, a preostale šume uglavnom se nalaze na višim i nagnutim položajima sa izraženim erozionim procesima, i većim delom su obuhvaćene granicama nacionalnog parka. 
Životinjski svet Fruške gore veoma bogat je i raznovrstan. 
 
Hidrografska mreža veoma je gusta i relativno pravilno raspoređena. Površinske vode su predstavljene izvorima, vrelima, gustom rečnom mrežom, barama i veštačkim jezerima.
 
U praistorijsko vreme, Fruška gora je bila uglavnom naseljena na priobalju Dunava. U planinski masiv obrastao šumom čovek je zalazio samo radi lova ili traženja privremenog skloništa za vreme opasnosti. U antičkom periodu, za vreme starih Rimljana, Fruška gora se nazivala alma Mons - plodno brdo, što ukazuje da je i u tom dobu bila obrasla šumom i nastanjena sa raznovrsnom divljači. 
 
Ovaj deo Panonske nizije bio je tokom čitave istorije pozornica burnih istorijskih događaja koji su često dovodili do nestanka stare i pojave sasvim nove populacije ljudi. U to doba se učvršćuje crkvena organizacija i Srem dobija episkopiju, a zatim u XIII veku biskupiju. U Banoštru se krajem XII veka osniva benediktanski manastir. Turski upadi u Srem od 1390. i 1392. najavljuju novo nemirno poglavlje istorije. 
 
Od početka srednjeg veka u ove krajeve nadiru mnogi narodi ostavljajući za sobom tragove svojih civilizacija 
U novijem periodu od 1941. do 1945. godine čitavo područje Fruške gore predstavlja poprište borbi, skloništa i zbegova. Svedoci o događanjima u ovom periodu su brojna spomen - obeležja od kojih je najznačajniji spomenik na Iriškom vencu. 
 
Manastiri Fruške gore su jedinstvena grupa sakralnih objekata nastala u periodu od XV do XVIII veka. Od 35 izgrađenih manastira do danas je sačuvano 16. Kao kulturne i istorijske vrednosti nalaze se pod zastitom UNESCO-a. 
 
U okviru Informativnog centra radi vodička služba koja je osposobljena da posetiocima drži predavanja, kako u prirodi tako i unutar zgrade uz video projekcije, prvenstveno filmova o prirodi Fruške gore. U Informativnom centru nalazi se prirodnjačka postavka sa eksponatima koji na najbolji način reprezentuju prirodne i kulturne vrednosti Nacionalnog parka.
 
IZVOR: Status, B92
FOTO: Wikipedia, Google slike

Najnovije

air transport

budihuman
Zanimljive Destinacije