Zanimljive Destinacije

Jezero Vrutci i okolina Užica

Jezero Vrutci spada u vrstu veštačkih jezera, koje je nastalo pregrađivanjem reke Đetinje uzvodno od Užica. Nadmorska visina jezera je oko 700 m. Samo jezero je dugo oko 8 km. Voda u jezeru je izuzetno čista, pogodna je za kupanje od sredine maja do sredine septembra. Od ribljih vrsta zastupljene su: beovica (zeka), krkuša, klen, krupatica, bodorka, deverika, skobalj, pastrmka, bandar, babuška, šaran, tolstolobik i som.

 
Prosečna temperatura vode u letnjem periodu je 25 stepeni Celzijusa. Na oko 800 m nizvodno od centra Bioske nalazi se ušće reke u jezero. Kao i većina drugih veštačkih jezera nastalo je usled čovekovog delovanja tj. pravljenjem brane. Sama brana je visine oko 80 m i dužine oko 240 m. Pravljenjem brane Užičani su rešili jedan od svojih glavnih problema - snadbevanje grada vodom. Druga uloga brane je sprečavanje poplavnog talasa koji nastaje u gornjem toku reke u pojedinim delovima godine i koji su ostavljali ozbiljne posledice u nizvodnom delu reke.
 
Jezero Vrutci pored Užica predstavlja pravu lokaciju za sve Vas koji ste ljubitelji prirode i zdravog života. Seoski turizam je sve popularniji kod nas, i što je bitno - sve je dostupniji. Na Vama je da izaberete da li ćete šetati, pecati ili se baviti nekim sportom na vodi, ali svakako je ovo pravo mesto da počnete da upoznajete jezera Srbije.
Jedno je sigurno - uživaćete.
 
Manastir Rujan sa crkvom Svetog Velikomučenika Georgija
 
Manastir Rujan nalazi se u selu Vrutci i to na levoj obali jezera. Od Užica je udaljen oko 18 km. Do manastira se dolazi kada iz Užica krenete ka jezeru Vrutci. Put vas dovodi do raskrsnice na Malića brdu gde levo idete za Vrutke a desno za Biosku. Kada skrenete levo posle nekoliko stotina metara nailazite na put koji se odvaja desno i vodi do manastira. Manastir je posvećen Svetom Đorđu, a zidan je u stilu bazilike što ga čini jedinim u Žičkoj eparhiji.  Obložen je crvenim kamenom, koji bojom podseća na biljku Rujan. U sadašnji manastir je ugrađen jedan noseći stub koji je izvađen iz ruševina starog manastira, jer se prvobitno manastir nalazio na drugoj lokaciji.
 
Prema nekim podacima stari manastir je izgrađen krajem 15. ili početkom 16. veka. Nalazio se na uzvišenju u selu Vrutci na oko kilometar od sadašnjeg obnovljenog manastira. Manastir je značajan po tome što se u njemu nalazila prva štamparija na teritoriji Srbije koja je počela sa radom 1529. godine. U njemu je monah Teodosije po nekim podacima 1527. a po nekim 1537. godine štampao čuveno Rujansko četvorojevanđelje. To je prva knjiga koja je štampana u Srbiji. Štampariju su otkrili Turci, pa su manastir zapalili,a monasi su pobegli u Manastir Raču, koji se nalazi sa druge strane planine Tare. Stručnjaci su utvrdili da je monah Teodosije, 48 godina posle Gutenberga, štampao Četverojevanđelje, tako što je rezbario slova u drvetu, slagao ih u drveni ram i otiskivao ih na papiru. Ne zna se koliko je primeraka monah Teodosije odštampao, ali se zna da su dva sačuvana. Jedan, sa svega 92. lista, nalazi se u biblioteci SANU i delimično je oštećen prilikom požara u Narodnoj biblioteci, tokom bombardovanja Beograda 6. aprila 1941. godine. Drugi, skoro celoviti primerak sa 296 listova, nalazi se u Državnoj biblioteci u Sankt Peterburgu. Inače, postoje napori da se staro četvorojevanđelje vrati u zemlju i smesti u novosagrađeni manastir.
Godine 2004. Pokrenuta je obnova manastira, koja je trajala do 2006. kada je osveštan pred oko hiljadu ljudi i naseljen monasima. Manastir je osveštao vladika žički Hrizostom sa sveštenicima, koji je inače i pokrenuo obnovu ovog hrama i važnog spomenika naše kulture.
 
Hram Svetog Arhangela Gavrila
 
Crkva se nalazi u selu Stapari, na istočnoj padini površi Ponikava. Podignuta je 1821. godine. Prvi sveštenici koji se pominju da su opsluživali u ovoj crkvi su Sava Trifunović iz Stapara i Filip Zaharić iz Kremana. Crkva u Staparima je jedna od retkih seoskih crkava koja ima živopisne zidne slike. Freske i ikone na ikonostasu, radio je Dimitrije Posniković, sredinom XIX veka. Ikonostas je urađen od drveta. 
 
Crkva je građena od lomljenog kamena, za razliku od onih u Dobroselici i Gorobilju, koje su građene u isto vreme, ali od brvana. Crkva se osvetljava prozorima koji su postavljeni sa svake strane po jedan, s tim što je zapadni iznad ulaznih vrata. Građena je u vreme oskudice, pa je vezivni materijal koji je korišćen dosta slab. Zbog toga je dosta puta i popravljana, a drveni krov od šindre je zamenjen novim limenim krovom. 
Postoje dva puta do crkve i oba su obeležena. Potrebno je samo da dođete do Stapara glavnim putem iz Užica ili putem koji vodi od Užica, preko Sinjevca do Vrutaka. Kada budete blizu centra Stapara videćete putokaze, pratite ih i doći ćete do crkve.
 
Kadinjača
 
Kadinjača je selo, 14 km udaljeno od grada Užica, na trasi magistralnog puta Užice – Bajina Bašta. Spomen kompleks „Kadinjača“ posvećen je borcima Radničkog bataljona kojim je komandovao Andrija Đurović, koji su 29. novembra 1941. poginuli na brdu Kadinjača, 14 km zapadno od Užica, braneći odstupnicu Vrhovnom štabu NOPOJ, partizanskim odredima i partizanskoj bolnici. Oni su pružali žestok otpor daleko nadmoćnijem neprijatelju koji je u tom period sprovodio ofanzivu na oslobođenu teritoriju “Užičke republike”.
 
Sam kompleks predstavlja složenu arhitektonsko-muzeološku celinu koja čini niz segmenata građenih u periodu od 1952. do 1979. godine. Poseban segment kompleksa čini muzejska postavka sa preko tri stotine autentičnih predmeta i dokumenata mahom u vezi sa pripadnicima Radničkog bataljona. U pitanju su lični dokumenti, fotografije, arhivska građa, oružje i drugi slični eksponati.
Čitav memorijalni kompleks svečano je otvorio predsednik Republike Josip Broz Tito 23. septembra 1979. godine. 
 
Aerodrom Ponikve
 
Aerodrom Ponikve se nalazi oko 20 km od Užica. Nalazi se u jugozapadnoj Srbiji i blizu je granice sa Bosnom i Hercegovinom. Halazi se na oko 900 metara nadmorske visine. U početku je bio zamišljen kao vojni i civilni aerodrom i tako je funkcionisao jedno vreme. Posle pregovora grada Užica i vlade Srbije 2010. godine aerodrom je dat gradu i sada je i zvanično samo civilni aerodrom. Sama pista je dugačka 3200 m što je čini najdužom na Balkanu.
 
Građen je u razdoblju od 1979 do 1983. godine, ali se pre 1992. nije koristio. Tokom NATO bombardovanja 1999. godine aerodrom je teško oštećen. Trenutno lokalna vlast radi na obnovi aerodroma u cilju potpunog prilagođavanja civilnom vazduhoplovstvu. Položaj aerodroma je veoma povoljan jer se nalazi u blizini brojnih turističkih centara. Tu su pored jezera Vrutci i Zlatibor, Mokra Gora i Tara.
 
IZVOR: Tekst i slike preuzete su sa sajta www.jezerovrutci.com  koji preporučujem da posjetite, Ujedno se zahvaljujem administratoru Dušanu koji mi je skrenuo pažnju na ove predivne lokacije.
Jezero Vrutci i okolina Užica

Pratite nas preko RSS ili Emaila:

 

Podelite vaše putovanje sa nama! Pišite nam na:
admin@zanimljivedestinacije.info

 

 

Korisni linkovi

Red letenja

 

 

Google +
Kontakt
RSS Feed
Prati me na Twitteru